ويليام بوردون: قتل عام 67 ، دارای ویژگی های جنایت علیه بشریت است

ويليام بوردون: قتل عام 67 ، دارای ویژگی های جنایت علیه بشریت است

سخنرانی ويليام بوردون  در کنفرانس در شهرداری منطقه 5پاريس – حمايت از جنبش دادخواهی شهيدان قتل‌عام 67

ويليام بوردون – وکيل برجسته فرانسوی
شب به‌خير به همه خانم‌ها و آقايان. با تشکر از دوستان ايرانیام که از مدتها قبل با آنها هستم، براي اين‌که اين فرصت را برايم فراهم کرديد تا در ميان چنين وجدانهای آگاهی سخن بگويم.

وقتي به کشتار زندانيان در سال 1988اشاره مي‌کنيم که بيش از سي سال از آن گذشته، اولين چيزي که به چشم مي‌خورد اين است که اين کشتار، بی شک بزرگترين کشتار زندانيان سياسي بعد از جنگ جهانی دوم است. معادل ديگری در اين رابطه نمی يابيم، نه به‌لحاظ ارقام، نه به‌لحاظ زمان کوتاهی که طی آن اين اعدام‌های گسترده صورت گرفته‌اند. تنها معادل آن، اعدام‌های گسترده‌يی است که طی ساليان اخير در زندانهای سوريه توسط دژخيمی به‌عمل آمده که متأسفانه هنوز حاکم دمشق است.
بنابراين صحبت از يک جنايت گسترده، از قبل طراحي‌شده و سازمان‌يافته است. اين جنايت، دارای همه ويژگي‌های جنايت عليه بشريت در تمامی معيارهای فکری در سطح بين‌المللی است. جنبه همه‌گير اين جنايت، انکارناپذير است. جنبه سيستماتيک اين جنايت، انکارناپذير است. هم‌چنين انکارناپذير است که اين زندانيان، با معيار تعلق سازمانی شان هدف قرار گرفته‌اند، چيزي که آنها را تبديل به برادران خونی و برادران همدرد در جنبش مقاومت ايران کرد که من افتخار همراهی با آن‌را از چندين سال پيش دارم. تناقضی که اگر حل و فصل می شد نيازی به سخن‌گفتن امشب ما نبود اين است که طی اين 20، 30، 40سال اخير، بشريت قربانی جنايات گسترده‌يی بوده که تماماً در دسته‌بندی جنايت عليه بشريت می گنجيدند و هم‌زمان جناياتی هستند که کمتر از هر جنايت ديگری مورد مجازات قرار گرفته‌اند. اين مصونيت است که امروزه قابل‌تحمل نيست و به هيچ‌وجه قابل‌قبول نيست. نه فقط به‌خاطر قربانيان يا کسانی که حقی از آنها پايمال شده يا جوامعی که مورد تعرض قرار گرفته و سوگوارند، بلکه برای همه جوامع مردان و زنان. اين مصونيت قطعاً روزی به پايان خواهد رسيد و ما اقدامات لازم را به‌عمل خواهيم آورد تا بدون اين‌که نياز به رجوع به تصورات و روياها باشد، اين مصونيت روزی با توافق يا به‌زور پايان پذيرد. متأسفانه به‌نظر مي‌رسد اين امر بيشتر با توسل به‌زور محقق خواهد شد تا با توافق.
روی کاغذ، اين جنايتها کاملاً مستند هستند. مدارک بیشماری در اين رابطه وجود دارد. عوامل اين جنايتها مشخصند و حتی در مجموعِ جنايات گسترده‌يی که بعد از جنگ جهانی دوم توسط زنجيره سلسله‌مراتب سياسی و نظامی يک کشور صورت گرفته، اين جنايت از همه مستندتر است. نسبت به ساير جنايت‌ها، اين جنايت دارای اسناد بيشتری است برای اثبات جزيی ترين دستورات و اجرای آن در مدت‌زمانی به اين کوتاهی برای اجرا کردن اين جنايت گسترده هولناک.
دژخيمان (حاکم بر) تهران در حال زندگی آسوده هستند و اين زندگی آسوده را هميشه خواهند داشت. آنها افرادی هستند که دارای منافعی در خارج هستند که آشکار يا پنهانند و ما جامعه حقوقدانان که در خدمت قربانيان و شاکيان هستيم با سماجت به شکار آنها ادامه خواهيم داد. آنها را تعقيب خواهيم کرد و هر جايي که ممکن و ضروری باشد، تلاش خواهيم کرد قضات سراسر جهان را در برابر مسئوليت‌هايشان قرار دهيم. يادآور مي‌شوم که آنها دارای اختياراتی در ورای دادگاه جزای بين‌المللی هستند که صلاحيت قضاوت اين جنايتها را ندارد. آنها اين اختيار را دارند که مسئولين جنايات بين‌المللی را که از خاک کشورشان عبور مي‌کنند جلب کنند. اين امر باعث مي‌شود که قضات ملی تعداد زيادی از کشورهای جامعه جهانی به نوعی طرف‌حساب‌های بشريت يا شايد قاضی های بشريت باشند. آنها نوع ديگری از قضات بين‌المللي هستند که در دادگاه جنايی بين‌المللي لاهه قضاوت میکنند. دوستان، باور داشته باشيد که موفق خواهيم شد. البته نياز به زمان داريم. می دانم که گذر زمان برای قربانيان غيرقابل تحمل است. امروز به نظر مي‌یرسد که زمان تبديل به حريف عدالت شده است. زمان تبديل به حريف عدالت شده است، چون منافع کشوری و منطق زور، بر منافع و شرف قربانيان اولويت دارد. با اين‌حال، زمان به‌نوعی متحد قربانيان است و خواهد بود. چون در رابطه با کشتارهای گسترده که در سال 1988صورت گرفته، جرم شامل مرور زمان نمیشود پس زمان، متحد آنهايی که افتخار وکالتشان را دارم هست و خواهد بود.
محکوم‌کردن دژخيمان (حاکم بر) تهران امری حياتی است، نه فقط برای قربانيان، نه فقط برای بشريت، بلکه به‌دليل اين‌که امروز در سرزمين سايه‌ها و خون که بخشی از خاورميانه تبديل به آن شده، دژخيمان (حاکم بر) تهران در خدمت دژخيمان دمشق قرار گرفته‌اند و بدين‌ترتيب مطرودترين و نفرت‌انگيزترين تشکل جنايتکاران بين‌المللی دهه‌های اخير را شکل داده‌اند. جنايات بزرگی که در قرن بيستم رخ داده، به ما آموخته‌اند که تا وقتی جنايات گذشته مجازات نشده‌اند، اين به‌مثابه دعوتی شوم و تشويق برای ادامه جنايتها در زمان حال و فردا ست. به‌همين دليل وظيفه داريم که همگی با هم به‌طور جمعی تلاش کنيم که اين روند را متوقف سازيم. با تشکر از شما.