به یاد ۳۰هزار گل سرخ قتل‌عام۶۷ ـ مجاهد شهيد زهرا بیژن‌یار

به یاد ۳۰هزار گل سرخ قتل‌عام۶۷ ـ مجاهد شهيد زهرا بیژن‌یار

به یاد ۳۰هزار گل سرخ قتل‌عام۶۷ ـ مجاهد شهيد زهرا بیژن‌یار

 مجاهد شهید زهرا بیژنیار در سال۱۳۳۹ متولد شد. او مبارزات خود را از زمان شاه آغاز كرد و به هواداری از سازمان مجاهدین برخاست. Read More

به یاد ۳۰هزار گل سرخ قتل‌عام۶۷ ـ مجاهد شهید معصومه برازنده

به یاد ۳۰هزار گل سرخ قتل‌عام۶۷ ـ مجاهد شهید معصومه برازنده

به یاد ۳۰هزار گل سرخ قتل‌عام۶۷ ـ مجاهد شهید معصومه برازنده

 معصومه متولد سال۱۳۴۷ در گچساران (دوگنبدان) بود. دوره متوسطه را در دبیرستان پروین اعتصامی گچساران گذراند. پدرش اهل اصفهان بود و در گچساران مغازه كفاشی داشت. معصومه از اوایل انقلاب هوادار سازمان مجاهدین شد و روزبهروز بردامنه فعالیتهایش افزود.

او در سال۶۴ بهاتفاق دوتن از دوستانش، بهطور خودجوش، یكهسته مقاومت تشكیل داده بودند و برنامههای صدای مجاهد را ضبط و تكثير و پخش میكردند.

معصومه در ادامه فعالیتهای خود بهمنطقه مرزی رفت و خود را بهمجاهدین رساند و از نزدیك در روابط درونی آنان قرار گرفت. سپس این قاصدک رهایی بهعنوان پیك سازمان چندينبار بهداخل كشور بازگشت و نفراتی را همراه خود به مجاهدین رساند. آخرينبار گفت: «خیلی انگيزه دارم تا آخرین نفر را هم سالم به مجاهدین برسانم. حيف است این نسل از اين رهبری محروم باشد».

عاقبت در سال۶۶ هنگام ورود به ایران، در مرز با پاسداران رژیم درگیر، زخمی و دستگیر شد. مزدوران كه كینه شدیدی از او بهدل داشتند، او را بهزندان اوین بردند و تحت شكنجههای وحشیانه قرار دادند. يكی از كسانی كه در آن ایام معصومه را از نزدیك دیده، گزارش داده است: « صورت او را با اتو سوزانده بودند ۳ماه تمام زير وحشيانهترین شكنجهها قرار داشت. ناخنهایش را كشیدند و براثر ضربات كابل، انگشت كوچك پایش بهكلی منهدم شده بود. اما او با روحیهای رزمنده و مقاوم تمام شكنجهها را تحمل كرد». كسانی كه شاهد شكنجههای معصومه قهرمان بودهاند، تعریف میكنند كه او در زیر سختترین شكنجهها، بازجویان و شكنجهگران خود را مسخره میكرد. در گزارشی آمده است: «یكبار بازجویی از او پرسيد فلانی را میشناسی؟ معصومه پاسخ داد آری. بازجو گفت حتما از مجاهدین است. معصومه بلافاصله گفت خواهر تو را هم میشناسم مگر او هم از مجاهدین است؟ بازجو كه تیرش به سنگ خورده بود عقب نشست و دیگر چیزی نگفت».

شكنجههای وحشیانه درمورد معصومه تا آغاز قتلعامها ادامه یافت، طوريكه ديگر هيچجای بدنش سالم نمانده بود. پشت و كمرش سراسر از آثار ضربات كابل مجروح بود. دیگر قادر نبود روی پاهایش راه برود و با كمك دستهایش خود را اينسو و آنسو میكشاند.

عاقبت جلادان خمينی او را با قساوتی زياد در مردادماه سال۶۷ در میدان اصلی شهر گچساران بهدار آویختند. بر روی سينهاش تابلویی نصب كردند كه نوشته شده بود: «منافقی كه مأموريت بردن دیگران نزد رجوی را داشت».

یاد این قاصدک رهایی گرامی

به یاد ۳۰هزار گل سرخ قتل عام۶۷ ـ مجاهد شهيد فرح اسلامی

به یاد ۳۰هزار گل سرخ قتل عام۶۷ ـ مجاهد شهيد فرح اسلامی

به یاد ۳۰هزار گل سرخ قتل عام۶۷ ـ مجاهد شهيد فرح اسلامی

مجاهد شهيد فرح اسلامی سال۱۳۴۲ در خانواده‌ای متوسط در ايلام متولد شد. همزمان با اوجگيری مبارزات ضدسلطنتی با مسائل سياسی آشنا شد و از نوجوانی در تظاهرات شركت فعال داشت. پس از پيروزی انقلاب ضدسـلطنتی، از سال۱۳۵۸ در ارتباط تشكیلاتی با انجمن جوانان مسلمان ايلام، هواداران سازمان مجاهدين خلق ايران، قرار گرفت.

مجاهد شهيد عليرضا اسلامی با اشاره کوتاهی به فرازهایی از زندگی فرح اسلامی اینچنین می‌نویسد: «خواهرم فرح از همان سالهای۶۰ فعاليت سياسی داشت. او يكبار دستگير شد و به ۵سال زندان محكومش كردند. اما بعد از اعتراض به‌ حكم دادگاه، محكوميت او را به یكسال تقليل دادند. در سال۶۳  یك روز كه با تعدادی از دوستانم در كوچه گل كوچك بازی می‌كرديم، فرح را ديدم كه ساكش را به دست گرفته و دارد به سمت خانه می‌آید… آن‌روز يادم نمی‌رود مادرم دستهای پیر و مهربانش را دور گردن فرح انداخته بود و آرام میگریست.

فرح یكبار دیگر هم وقتی كه میخواست به ارتش آزادیبخش بپیوندد، ارتباطش لو رفت و مدت ۶۸روز زندانی بود و باز آزادش كردند. آخرین بار در ارديبهشت سال۶۷ چند نفر از عوامل وزارت اطلاعات آخوندی به خانه ما ريختند و فرح را دستگير كردند….

سرانجام مجاهدقهرمان فرح اسلامی در یکی از شبهای آذرماه سال۶۷  به طرز شقاوت‌باری همراه با چند مجاهد دیگر اعدام شد.

عليرضا اسلامی در ادامه یادداشت خود به شرح واقعه‌ای تكاندهنده پرداخته است: «به پدرم  گفتند ۱۰روز بعد بياييد تا محل قبر دخترت را بگوييم. ده روز بعد پدرم برای گرفتن آدرس مزار فرح رفت. قبل از اين كه آدرس را بدهند به او گفتند: «فقط با یك ماشین سواری، آن هم حداكثر با چهارنفر، می‌توانید بیایید». آدرسی كه دادند در صالح‌آباد بود. بر روي تپه‌ای، خارج از قبرستان عمومی شهر، در گودالی به طول ۱۰متر  اجساد چندین نفر را  روی هم ریخته بودند. به طوري كه پای یك شهيد روی سر شهید دیگر قرار داشت. در این گودال مجاهدین شهید حكیمه ریزوندی، نسرین رجبی، فرح اسلامی، مرضیه رحمتی، جسومه حیدری زاده، نبی مروتی و نصرالله بختياری دفن شده بودند».

درگزارش ديگری درباره نحوه انتقال اسيران مجاهد به اين گور جمعی چنین آمده است: «بعد از پذيرش آتش‌بس، مجاهدین شهید فرح اسلامی، حكيمه ريزوندی، مرضيه رحمتی، نسرین رجبی و جسومه حيدری را به بهانة امن نبودن زندان ایلام، سوار ماشين كرده و بردند. ما ابتدا تصور كرديم آنها را به كرمانشاه یا تهران برده‌اند. اما مدتی بعد خبر از “شباب” يكي از  روستاهای اطراف “سرابله” به دستمان رسید. هنگام عبور آنها از روستای “شباب” ماشينشان خراب می‌شود. و چون شب بوده به ناچار شب را در آن روستا می‌گذرانند و به خانه یكی از اهالی می‌روند. فردای آن روز آنها را به تپه‌ای در اطراف صالح آباد منتقل كرده و تيرباران می‌كنند».

گزارش مستند ديگری تصريح می‌كند كه این زنان مجاهد قبل از تيرباران، مورد تجاوز قرار گرفته‌اند.

لحظه وداع علیرضا اسلامی با خواهر شهیدش فرح اسلامی: کنار گودال نشستم. مشتی از خاک‌ رو برداشتم و بوسیدم. خاک بوی فرح رو می‌داد. یاد ۴سال قبل افتادم، روز آزادی فرح، یاد لحظه‌یی که ناگهان مقابلم ظاهر شد و بی‌اختیار فریاد زدم فرح!… ! دیگه بلند داد نمی‌زدم، آروم اشک می‌ریختم، و با خودم زمزمه می‌کردم:  «فرح! فرح! فرح!»… دوباره خم شدم، تربتش رو بوسیدم. حالا می‌خواستم داد بزنم، نه! تصمیم گرفتم باهاش نجوا کنم. آره! می‌خواستم آروم باهاش حرف بزنم. درست یادم نیست چی گفتم ولی یادمه بهش قول دادم که راهش رو ادامه میدم.

درود بر مجاهد سربه دار فرح اسلامی و برادر شهیدش علیرضا اسلامی

ادعای علی رازینی درباره محاکمه زندانیان سیاسی در سال ۶۷

ادعای علی رازینی درباره محاکمه زندانیان سیاسی در سال ۶۷

علی رازینی که در زمان قتل عام سال ۶۷ رئیس سازمان قضایی نیروهای مسلح بود اخیراً در مصاحبه ای صدور احکام اعدام برای زندانیان سیاسی که در حال گذراندن دوران محکومیت‌شان بودند و حکم آنها صادر شده بود را تأیید کرد.
جنایتی که سران قتل و اعدام یکی بعد از دیگری به آن اعتراف می‌کنند.

اعتراف یکی از مشاوران سابق خامنه ای به قتل عام ۳۳هزار زندانی سیاسی

اعتراف یکی از مشاوران سابق خامنه ای به قتل عام ۳۳هزار زندانی سیاسی

اعتراف یکی از مشاوران سابق خامنه ای: در جریان قتل عام سال 1367 سی و سه هزار زندانی سیاسی اعدام شدند. محمد نوریزاد یک هنرمند و نویسنده مستندساز و کارگردان وابسته به رژیم بوده که تا قیام سال 1388 با تمام قوا به نفع خامنهای فعالیت میکرده و ضمن نوشتن مقالات در کیهان شریعتمداری، حدود 20فیلم و سریالتلویزیونی برای رژیم ساخته و کارگردانی کرده است…. Read More

يادداشتي دربارهٌ كتاب قتل‌عام زندانيان سياسي

يادداشتي دربارهٌ كتاب قتل‌عام زندانيان سياسي

دفتر خاطرات چه چيزي را در دست داريم؟ اين مجموعه سند خونيني خواهد بود كه در آن دلايل ايمان و اميد شهيدان و قربانيان ما ثبت شده است و مورخان آينده براي تشريح و بيان روح مقاومت فرانسه بايد آن را بخوانند… زيرا نشان مي‌دهد كه همه از كودكان هفده ساله گرفته ‌تا مردان پنجاه ساله، در برابر جان‌باختن، يك نوع احساس نشان داده‌اند

و همه به يك شكل مرگ را ناچيز گرفته‌اند… Read More

آيا به‌پايان اميد در روزگار پرفتنه رسيده‌ايم؟

آيا به‌پايان اميد در روزگار پرفتنه رسيده‌ايم؟

بزرگان ما «فتنه» را آميختگي حق و باطل تعريف كرده‌اند. به‌اين اعتبار به‌راستي در روزگاري پر فتنه‌يي زندگي مي‌كنيم. مملو از شقاوتها و سرشار سرسختيها، روزگار نفي ارزشهاي گذشته و خلق ارزشهايي متناسب با نيازهاي امروزيمان. علاوه برآن روزگار مسخ ارزشها. آن چنان كه صحبت از اميد شجاعتي بسيار مي‌طلبد. Read More

فراخوان سازمانهاي غير دولتي مدافع حقوق بشر به تشکيل کميته تحقيق قتل عام67

فراخوان سازمانهاي غير دولتي مدافع حقوق بشر به تشکيل کميته تحقيق قتل عام67

فراخوان سازمانهاي غير دولتي مدافع حقوق بشر – در جريان برگزاري سي و ششمين اجلاس شوراي حقوق‌بشر در ژنو؛ شماري از نمايندگان سازمانهاي غيردولتي مدافع حقوق‌بشر و حقوق زنان طي سخناني

Read More