سید احمد غزالی : آنچه اشکهايشان را خشک خواهد کرد، اقامه عدالت است

سید احمد غزالی : آنچه اشکهايشان را خشک خواهد کرد، اقامه عدالت است

سخنرانی سید احمد غزالی در کنفرانس در شهرداری منطقه 5پاريس
حمايت از جنبش داد خواهی شهيدان قتل‌عام 67
همبستگی با هموطنان زلزله‌زده در استان کرمانشاه

سيد احمد غزالی – نخست‌وزير پيشين الجزاير:
خانم‌ها، آقايان بسيار مفتخرم که دوباره در مسير دفاع از حقوق و عدالت و به‌ويژه در کنار مقاومت ايران با شما ديدار مي‌کنم. و هم‌چنين تسليت‌های خودم را از طريق شما به مردم ايران تقديم می کنم، به مصيبت‌ديدگان زلزله ويرانگری که يک‌بار ديگر نشان داد، هليکوپترهای رژيم و تمام ماشين جنگی آن که هر بار تظاهراتی هست و بايد مواظب باشند و جاسوسی مردم را بکنند سر میرسند، الآن که بايد به کمک قربانيان فاجعه طبيعی بشتابند غايب هستند. هم‌چنين تعظيم مي‌کنم به قربانيان تروريسم حکومتی، در 31 اکتبر گذشته سازمان ملل‌متحد در گزارش دبيرکل خود، به قتل‌عام سال 88اشاره کرد. اين يک راهگشايی سياسی فوق‌العاده بود. برای ما که اين مسير طولانی دشوار و سرشار از فداکاری و مقاومت را نظاره مي‌کرديم، می ديديم سالی نيست که بگذرد و اين مقاومت به يک دستاورد ارزشمند نائل نشود. خارج‌شدن از ليست تروريستي که من شخصاً افتخار شرکت در فعاليت‌های آن‌را داشتم، اين نبرد قضايی برای خارج‌شدن از يک ليست غير عادلانه سرانجام به يک پيروزی منجر شد که همه ما آن‌را میدانيم.
باز میگردم کمی به توطئه سکوتيی که اين قتل‌عام را در برگرفته بود. کشتاری محاسبه‌شده که با آرامش سازمان داده شده بود. در اين سالن ناظر شهادت‌های نجات‌يافتگان اين کشتار بوديم. اين پيروزي بسيار مهم، با پيروزی بسيار مهم ديگری در سال گذشته دنبال شد که طی آن ساکنان سابق شهر اشرف توانستند از کشتاری که از سال‌های متمادی پيش زمينه‌سازی شده بود نجات يابند.
ما الآن شهادت تکان‌دهنده خانم ابراهيم‌پور را شنيديم که تمامی خانواده‌اش به‌قتل رسيدند و هم‌چنين خانم پرندک که پسرش (امير) مهران در شرايط مشابهی به‌قتل رسيد. اين دو زن، تجسم وضعيت مشابه صدها هزار مادر، خواهر و همسر ديگر هستند. نمي‌خواهيم همراه آنها گريه کنيم و گريه‌کردن ما نيست که اشکهای آنها را خشک خواهد کرد، آنچه اشکهايشان را خشک خواهد کرد، اقامه عدالت است. زيرا آنچه بين همه انسانها مشترک است عطش آنها برای عدالت است و تا موقعی که اين عدالت برقرار نشده، اين وضعيت برای قربانيان و برای والدين آنها، حتی از فقدان عزيزانشان غيرقابل تحمل‌تر است. سال آينده سی امين سالگرد کشتار سال 88خواهد بود.
موضوع تنها برقرار کردن عدالت در مورد قربانيان نيست بلکه هم‌چنين دومين دليل حفاظت از صلح امنيت بين‌المللی است چون اين رژيم، رژيم آخوندی، بسياری از دولتهای عرب و مسلمان و غربی انتظار داشتند که بتوان از آن استمالت به‌عمل آورد، اين يک ديکتاتوری مذهبی است که بیرحم‌ترين در دوران کنونی است.
در واقعيت، معضل (رژيم) ايران اين است که يک تهديد است که نمیشود با آن به مذاکره پرداخت. چيزی برای مذاکره‌کردن وجود ندارد. رژيم آخوندها راه‌حلی را انتخاب کرده که ناظر است بر بی ثبات‌ کردن کلية دولتهايی که می خواهد بر آنها تسلط پيدا کند و آيا نمی بينيم که از عراق آن‌را شروع کرد که دولت بوش آن‌را به (رژيم) ايران هديه داد. رژيم ايران الآن در عراق سلطه و حضور دارد و از طريق حزب‌الله در سوريه حضور دارد و رسماً مي‌گويند که سوريه براي آنها سی وپنجمين استان ايران است. از طريق حزب‌الله در لبنان حضور دارند. آنها حضور نظامی در يمن دارند، وقتي من رئيس دولت الجزاير بودم در سال 1990، متوجه شديم که رژيم آخوندها از تروريسم در الجزاير پشتيباني مي‌کند و به همين دليل بود که پرزيدنت بوضياف تصميم به قطع روابط ديپلوماتيک گرفت که البته متأسفانه هفت سال بعد از سر گرفته شد.
بنابراين موضوع اين نيست که مردم ايران را از زير ساطورهای جهنمی يک ديکتاتوری مذهبی رها کنيم، موضوع هم‌چنين خدمت بهتر به صلح و امنيت در اين منطقه است.
دوستان گرامی اين چيزی بود که میخواستم به اين مناسبت بگويم و بار ديگر مي‌خواستم اعتماد خودم را ابراز کنم به اين‌که به‌يمن همه شيفتگان صلح که بيش از پيش هستند و چهره‌هايی که می بينم همانهايی نيستند که از ده، پانزده سال قبل مي‌ديدم، آنها بيش از پيش هستند، اين‌جا در تبعيد مقاومت ميتينگ‌هايي برگزار میکرد که 5هزار بوديم 10سال يا 12سال پيش و اين عدد هر سال افزايش پيدا کرد و از چهار سال قبل به 100هزار رسيده‌ايم. درباره سازمانی که در تبعيد ميتينگ‌های 100هزار نفره برگزار مي‌کند چه بايد گفت؟
خانم‌ها و آقايان اين نکاتی بود که میخواستم بگويم، متشکرم.